- أن تصيبوه بمعصية الله . . . « 1 » - ( 1 ) در كسب مال ، اعتدال داشته باشيد ، و دير رسيدن مقدارى از روزى شما را بر آن ندارد كه با معصيت و نافرمانى خدا خواستار به دست آوردن آن شويد » . و « اجمال » و زياده خواهى نداشتن در كسب مال به اين معنيهاست : حفظ اعتدال و اندازه نگاه داشتن ، به دست آوردن مال از راه درست و مشروع و حلال ، نه از راه ستم ، و غصب حق ديگران ، و بهره كشى ، و احتكار ، و ربا ، و كلاهبردارى ، و دروغ ، و فريب ، و كم فروشى ، و بالابردن ساختگى نرخها ، و نظاير اينها ؛ و نيز اينكه كسب مال و معيشت از آز و سيرى ناپذيرى بدور باشد . مرحلهء سوّم : اين مرحله مرحلهء توزيع است ، كه در آن مواهب طبيعى و امكانات معيشتى ميان مردم توزيع مىشود . و در اين مرحله است كه بيشتر ظلم و ستمها ( يا عدالتها - اگر وجود داشته باشد ) صورت مىگيرد ، زيرا كه توانگران مستكبر و طاغوتهاى اقتصادى چشم به راه اين مرحله‌اند ، و همهء تلاش خود را براى آن به كار مىبرند ، تا چنان شود كه همهء نعمتها و مواهب اجتماع و معادن و موادّ خام ، نيز كالاها و تعيين نرخها و فراورده ها زير دست ايشان قرار گيرد ، و آنان كسانى باشند كه هر چه را كه خود رضا دهند ، و به اندازه اى كه خود بخواهند ، و به نرخى كه خود تعيين كنند ، در اختيار مصرفكنندگان قرار دهند . و بدين گونه ، و پس از تمهيدهايى كه متكاثران و عاملان ايشان به كار مىبرند ، سررشتهء اقتصاد بشر به دست انسانهاى ستمگر آزمند مىافتد ، و انواع هوس و حرص و طمع و تكاثر و سنگدلى و تباهى و ستمگرى و بهره كشى و تجاوز تسلَّط مىيابد ؛ و همهء اينها از گمراهى وجدان آدمى و نادانى و آزمندى او بر مىخيزد . و بدين گونه امر توزيع اختلال پيدا مىكند ، و رشتهء تقسيم الهى مىگسلد ، و ستم و محروميّت در ميان بشر شيوع مىيابد ، تا بدان جا كه مالهايى فراوان مىنگرى و در كنار آنها حقهايى تضييع شده ؛ و كاخهايى آراسته و در نزديكى آنها كوخهايى فرو ريخته ؛ و بدنهايى نرم و لطيف ( از وفور نعمت ) و در پهلوى آنها

--> « 1 » « كافى » 5 / 81 .